-Teamata- :: Blog

... -// ย่องกลับมาพร้อมหลบกะละมังชามไหและบาทาของคนที่จะทวงฟิค

TTATT.... งึก งึก งึก..

TTATT....

TT_TT...

ไม่มีอะไรจะแก้ตัว QAQ... แง้!! 

จะแปล ดราม่าซีดี ให้ไถ่โทษน้า .. -// มุมมืด

เครดิตบทความที่เอามาแปล  :  ท่าน rika-wawa @ tumblr

I've already asked a permission to translate this so NO COPY !

จขบ ได้ทำการถามเจ้าของบทแปล ดราม่าซีดีนี้แล้วนะเคอะ ~ เพราะฉะนั้น ห้ามก๊อปนอกจากจะได้รับอนุญาต

http://www.youtube.com/watch?v=h6m4OOcQU9w&feature=related

 ^

 ^คลิปนี้นะคะ

จริงๆ ดราม่าซีดีอยู่ราวๆ ยี่สิบนาที แล้วที่แปลนี่อยู่แค่ ราวๆห้านาทีเองค่ะ เพราะฉะนั้นจะขอแบ่งเป็น 1/4 ส่วน

ที่เหลือตามๆมานั้นก็รอให้มาเป็น Eng อีกทีแล้ว จขบ จะแปลให้ค่ะ >

แปลตรงไหนแปลกๆ ผิดพลาดประการใด แจ้งมาได้นะคะ จะทำการแก้ไขให้ ;_;"

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แรมโพกำลังหลับอยู่ส่วนอาซารินั้นก็ยังคงเป่าฟลุทไปอย่างบันเทิงอารมณ์ จีนั้นอ่านอะไรสักอย่าง[คาดว่าจะเป็นหนังสือพิมพ์ =A=]และไม่นานก็หันมาเจ้าตัวคนส่งเสียง

จี : น่ารำคาญจริงๆ! .. อาซาริเลิกส่งเสียงหนวกหูสักทีน่า!! .. เฮ้ยตื่น !! -// ทุบตีแรมโพ [?!]

แรมโำพ : แอ๊ก!! -// ร้องเสียงหลง

จี : ช่วยตื่นขึ้นมาเตรียมรับฟังคำสั่งก่อนจะได้ไหมหา!! หลังจากนี้จะนอนต่อข้าก็ไม่ได้ว่าอะไร ..

แรมโพ :  -// หาววอดใหญ่

นัคเคิล : นี่ได้ยินที่จีพูดไหมน่ะแรมโพ ?

แรมโพ : เห ? ข้า ? 

นัคเคิล : เจ้าควรจะเลิกทำตัวขี้เกียจแล้วหัดจริงจังเสียที

แรมโพ: ... ไม่เอาน่า น่ากลัวน่าเบื่อจะตายไป... อีกอย่างข้าทนได้ขนาดนี้ก็เจ๋งแค่ไหนแล้ว ขอบคุณข้าด้วยล่ะ~

นัคเคิล: ….ว่าอะไรนะ!?

แรมโพ: หวา..…งือ…. 

อาซาริ: ใจเย็น.. อย่าทำแรมโพร้องไห้กันสิ เดี๋ยวเขาก็ทำเรื่องที่จะสั่งไม่ได้หรอก

แรมโพ : ช.. ใช่แล้วล่ะ!!

จี : เจ้ามันใจอ่อนเกินไปแล้ว..

อเลาดิ : แค่นี้ใช่ไหม?  ถ้าเช่นนั้นข้าขอตัว.. ข้าเองก็ต้องมีเวลาพักผ่อน

เดม่อน สเปด : ข้าก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีงานหรอกนะ..

จี: เดี๋ยว.. รอก่อนสิ พรีโม่ัยังมีอีกเรื่องที่จะพูด..

จีอ็อตโต้: …..

จี : พรีโม่ ..? 

จีอ็อตโต้: หืม...อ้ะ…. [=///= ป ปู่ร้องเสียงหลง]

จี : เป็นอะไรไป? คิดอะไรของเจ้าอยู่น่ะ?

จีอ็อตโต้: ไม่มีอะไร..… เราโอเค , ส่วนเรื่องนั้น ขอฝากไว้ในมื่อพวกเจ้าก็แล้วกัน

ทุกคน : เข้าใจแล้ว

จี : โอเค , จะไปไหนกันก็เชิญ .

*เริ่มเคลื่อนไหว*  [.. จนปัญญาจะแปลช๊อตนี้จริงๆ = =]

นัคเคิล :  หืมมม , ไม่ว่าจะมองยังไงก็เหมือนเดิมจริงๆ .

อาซาริ : ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้ว ~ 

นัคเคิล : โอ้ ! พวกเราไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันเป็นไง!!

จีอ็อตโต้ : ..อ่า... เราไม่ค่อยหิวเท่าไร..

นัคเคิล : หืม? อะไรกัน? เจ้าจะไม่ไปจริงๆรึ?

จีอ็อตโต้: อืม... เรายังมีเรื่องที่ต้องทำ.., เดี๋ยวจะไปสมทบกับพวกเจ้าอีกที .

จี: เฮ้ ! , ข้าไปด้วย .. ไม่สิพวกข้าทั้งห้าคนควรจะไปกับเจ้านะ

จีอ็อตโต้ : ไม่ล่ะ.. เรื่องนี้เราจัดการคนเดียวได้ , โชคดีสหาย ~ [เสียงปู่น่าร๊ากกก =////=]

นัคเคิล : โอเค !! แล้วเจอกัน !

เดม่อน สเปด : อืมมมม์~ น่าแปลกใจเสียจริง? อะไรทำให้เขารีบร้อนได้ขนาดนั้นนะ ~

อเลาดิ : หมายความว่าอะไร?

เดม่อน สเปด: ไ่ม่มี…. ข้าไม่มีอะไรจะพูดหรอก

อาซาริ : เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า? รู้สึกว่าบรรยากาศจะแปลกไปนะ [ในที่นี้เขาหมายถึงว่าความอึมครึมเวลาสนทนาอะไรแบบนั้นน่ะค่ะ =v=;;]

นัคเคิล: จีอ็อตโต้เป็นแบบนี้ครั้งแรกรึ?

จี : ไม่. 

นัคเคิล: โฮ่?

จี : ตั้งแต่สองวันที่แล้ว ก็เป็นแบบนี้ตลอด

นัคเคิล: ข้าชักสงสัยแล้วสิ .. ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะ

แรมโพ: เห ... ไม่ใช่ว่าพรีโม่จะมีคนรักหรอกหรอ? 

จี:  -// ซัดแรมโพ

แรมโพ : อ๊อก..!! … พระเจ้า , ทำไมชอบทุบตีข้าอยู่เรื่อย!

จี : เป็นเด็กเป็นเล็กก็ควรจะเงียบปากเสียบ้าง

เดม่อน สเปด : หืมมม์~ …อาจเป็นไปได้ว่าจะ.. ' มีแฟน ' ~

จี : หาาา?

เดม่อน สเปด : มันก็ดูฟังขึ้นนี่ถ้าคิดจากความเป็นไปได้

ทุกคน : !?

นัคเคิล : ยังไงก็ตามถึงพวกเราจะยังไม่แน่ใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ก็มีสิทธิ์

อาซาริ: จริงของเจ้า .. พักนี้ข้าก็เห็นว่าพรีโม่ดูเงียบๆไปเหมือนกับว่าพยายามจะปิดบางสิ่งบางอย่างจากพวกเราแุถมยังไม่บอกไม่กล่าวอะไรเลย

นัคเคิล : โอ้ !! ใช่เลย ! ที่เขาตัวโดดเดี่ยวเพราะอาจจะพยายามล่อลวงให้ใครสักคนมาติดกับแล้วจับเขาไปก็ได้ !

เดม่อน สปด : พรีโม่เขาคิดก่อนทำเสมอโดยเฉพาะปัญหาของเจ้าตัวที่ไม่อยากให้คนอื่นเดือดร้อน.. อย่างเช่น.. เขาคงไม่ยอมเตร็ดเตร่ไปเรื่อยเพราะแบบนั้นหรอก [คงหมายถึงว่าพรีโม่คงไม่ยอมเดินคนเดียวเพื่อให้ถูกจับ = =]

อเลาดิ: ข้าไม่ชอบแบบนี้เลย.. ข้าไม่ได้มานี่เพื่อจะมาฟังพวกเจ้าพูดคุยอะไรไร้สาระหรอกนะ

เดม่อน สเปด: หึหึหึหึ~  ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น

จี:  ชิ!! ข้าก็ไม่อยากฟังการสันนิษฐานพร่ำเพรื่่อเหมือนกัน! ข้าไปสืบเองดีกว่า!

อาซาริ : พวกเจ้าคิดว่าอย่างไรกันบ้าง?

นัคเคิล: หากพวกเรายังยืนนิ่งอยู่แบบนี้คงไม่มีอะไรดีขึ้น  ไปหาตัวพรีโมกัน!

จี : ถูกของเจ้า ,  อีกอย่างถ้าปล่อยไว้แบบนี้อาจมีภัยเกิดขึ้นกับพรีโม่

อเลาดิ : -// เดินไปที่ประตูแล้วเปิดออก

นัคเคิล: จะไปแล้วหรืออเลาดิ? เรายังคุยกันไม่เสร็จเลยนี่ !?

อเลาดิ : พวกเจ้าจะทำอะไรก็เชิญ

นัคเคิล : เดี๋ยวสิ !! บอสอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็ได้ !

อเลาดิ : หืม..? บอส? ข้าไม่เคยติดตามใครทั้งนั้น..  -// เดินออกไป

แรมโพ: อึ๊ยยยย .. น น่ากลัว…

นัคเคิล : บางครั้งข้าก็ไม่เข้าใจความคิดของอเลาดิเอาเสียเลย

จี : อย่างไรก็ตาม ข้าลาล่ะ จะไปตามตัวพรีโม่ -// เดินออกไปบ้าง

อาซาริ : หวา! … แ้ล้วพวกข้าล่ะ??

นัคเคิล : เฮ้ !! จี !

*จีออกไปจากห้อง*

แรมโพ: ไปเสียแล้ว...

เดม่อน สเปด : ให้ตายสิ..วิตกกังวลจนเกินควรจริงๆ.. ข้าไปทำธุระของข้า่บ้างล่ะ -// เดินออกไปอีกราย

แรมโพ: เห !?! ..ไปอีกคนแล้วนั่น …